Αθήνα

Η Αγορά ήταν μια μεγάλη πλατεία στις βορειοδυτικές υπώρειες της Ακρόπολης, στην οποία τελούνταν κοινωνικές και θρησκευτικές δραστηριότητες, εμπορικές συναλλαγές, υπαίθρια θεατρικά δρώμενα και αθλητικοί αγώνες, υπήρξε δηλαδή η καρδιά της αρχαίας πόλης. Κυρίως μως αποτελούσε το κέντρο της αθηναϊκής δημοκρατίας καθώς ήταν ο χώρος όπου ασκούνταν οι σημαντικότερες διοικητικές και δικαστικές λειτουργίες και πολιτικές  συναθροίσεις. Ο ανοικτός χώρος, που τον διέσχιζε η οδός των Παναθηναίων, πλαισιώθηκε σταδιακά, από τον 6ο αι. π.Χ., από πολυάριθμα δημόσια κτήρια και στολίσθηκε με ναούς, βωμούς, στοές, κρήνες, ανδριάντες και αγάλματα. Την οριστική της μορφή έλαβε το 2ο αι. μ.Χ.

O αρχαίος Kεραμεικός, περιοχή εγκατάστασης των κεραμέων, όπως υποδηλώνει το όνομά του, βρισκόταν στη βορειοδυτική παρυφή της αρχαίας Aθήνας και εκτεινόταν μέσα και έξω από τα τείχη της πόλης, που διασχίζουν σήμερα το χώρο των ανασκαφών. Δύο πύλες, το Δίπυλο και η Iερά Πύλη, συνέδεαν τον «έσω» και τον «έξω» Kεραμεικό. H περιοχή των πυλών υπήρξε το αρχαιότερο και μεγαλύτερο γνωστό αττικό νεκροταφείο.

Το 2008, το Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης δημιουργεί στο σπίτι της οδού Πανός 22, στην Πλάκα, ένα νέο παράρτημα για να στεγάσει 300  περίπου αντικείμενα, εργαλεία και προϊόντα της παραδοσιακής εργασίας, μέρος μιας συλλογής 1.000 περίπου αντικειμένων που η Εταιρεία  Λαογραφικών Μελετών δώρισε στο Μουσείο. Έτσι, δημιουργεί την έκθεση «Άνθρωποι και Εργαλεία. Όψεις της εργασίας στην προβιομηχανική  κοινωνία», που μιλάει για τον άνθρωπο και την εργασία του.

Χτίστηκε το 132-134 μ.Χ., ως δωρεά του ρωμαίου αυτοκράτορα Αδριανού στην πόλη της Αθήνας, στη θέση μιας ακμάζουσας συνοικίας των  ύστερων ελληνιστικών-πρώιμων ρωμαϊκών χρόνων. Πρόκειται για ορθογώνιο περίστυλο οικοδόμημα με εσωτερική αυλή (122x82μ.). Είχε μία μόνον είσοδο με μνημειώδες πρόπυλο στη δυτική πλευρά, με τέσσερις κίονες κορινθιακού ρυθμού από φρύγιο μάρμαρο.

Η Μονή Καισαριανής βρίσκεται σε κατάφυτη κοιλάδα, στη δυτική πλαγιά του Υμηττού. Στις πηγές αναφέρεται ως Καισαριανή, όνομα ανεπιβεβαίωτης προέλευσης, Κυριανή, Σάνκτα Συριανή, κατά τη Φραγκοκρατία, και μονή του Κοτς Μπασί από τους Οθωμανούς. Το πρώτο  χριστιανικό κέντρο είχε ιδρυθεί νοτιοδυτικά της μονής, στο λόφο του Κοιμητηρίου των Πατέρων ή Φραγκομονάστηρου, σε θέση που κατοπτεύει το λεκανοπέδιο της Αθήνας και τον Σαρωνικό κόλπο. Εδώ σώζονται τα ερείπια βυζαντινού ναού, του 10oυ αι., που χτίστηκε στα θεμέλια τρίκλιτης βασιλικής του 5ου-6ου αι., ο ναός του Αγίου Μάρκου, εποχής Φραγκοκρατίας και ο ναός των Ταξιαρχών, 17ου αιώνα, κοιμητηριακός της μονής. Στα τέλη του 11ου αιώνα η μονή «εγκαταστάθηκε» στη σημερινή της θέση.

Το Μουσείο Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου ιδρύθηκε το 1976, μετά τη δωρεά της ομώνυμης συλλογής στο ελληνικό κράτος. Αρχικά  στεγαζόταν στο διατηρητέο νεοκλασικό αρχοντικό Μιχαλέα στην Πλάκα, ενώ από το 2010 επαναλειτουργεί με την προσθήκη σε αυτό νέας  πτέρυγας, που δημιουργήθηκε με τη δωρεά της αείμνηστης Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου. Περιλαμβάνει αντικείμενα από τους προϊστορικούς μέχρι και τους νεότερους χρόνους, αναδεικνύοντας τη διαχρονικότητα και συνέχεια της ελληνικής τέχνης.

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο είναι το μεγαλύτερο αρχαιολογικό μουσείο της ελληνικής επικράτειας και ένα από τα σημαντικότερα της αρχαίας ελληνικής τέχνης. Ιδρύθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα με σκοπό να διαφυλάξει αρχαιότητες από όλη την Ελλάδα, προβάλλοντας την ιστορική,  πνευματική και καλλιτεχνική τους αξία παγκοσμίως.

Το Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης ιδρύθηκε το 1918. Ονομαζόταν τότε Μουσείον Ελληνικών Χειροτεχνημάτων και στεγαζόταν στο Τζαμί Τζισδαράκη στην πλατεία Μοναστηρακίου. Το 1959 πήρε τη σημερινή του ονομασία και το 1973 μεταφέρθηκε στο κτήριο της οδού Κυδαθηναίων 17. Στους χώρους του παρουσιάζονται πτυχές του νεοελληνικού λαϊκού πολιτισμού της περιόδου από το 18ο έως τον 20ό αιώνα. Αντικείμενα της καθημερινής ζωής και των εθιμικών εκδηλώσεων, του σπιτιού και της δουλειάς, χρηστικά και διακοσμητικά, φωτίζουν όψεις της ζωής, των αντιλήψεων, των αισθητικών προτιμήσεων, των φόβων και των επιθυμιών των ανθρώπων του κοντινού παρελθόντος. Ταυτόχρονα, αναδεικνύουν την πολυμορφία των τοπικών παραδόσεων - οι οποίες καθορίζουν τις φόρμες, τις τεχνικές και τα μοτίβα -, τη δεξιοτεχνία, τη φαντασία και την ευρηματικότητα των λαϊκών τεχνιτών.

O ναός του Oλυμπίου Διός, ο μεγαλύτερος από τους αρχαίους ναούς της Aθήνας, βρίσκεται σε ένα χαμηλό έξαρμα νοτιοανατολικά της Aκρόπολης, σε μια τοποθεσία όπου τα ίχνη ανθρώπινης εγκατάστασης χρονολογούνται ήδη από την προϊστορική εποχή. Για την παλαιότητα του ιερού μάς  πληροφορούν τόσο οι ανασκαφικές μαρτυρίες όσο και οι αρχαίες πηγές. O Παυσανίας αναφέρει ως ιδρυτή του τον Δευκαλίωνα, μυθικό γενάρχη των  Eλλήνων.

Tο Eπιγραφικό Mουσείο ιδρύθηκε με σκοπό την προστασία, διατήρηση, μελέτη και έκθεση των αρχαίων επιγραφών σε λίθο. Eίναι το μεγαλύτερο στο είδος του παγκοσμίως και διαθέτει σήμερα 13.485 επιγραφές. Aπό αυτές οι περισσότερες προέρχονται από την Aθήνα και την Aττική, ενώ υπάρχουν  επίσης αρκετές επιγραφές από την υπόλοιπη Eλλάδα και από τη Mικρά Aσία.

Σελίδες

Εγγραφή στο Αθήνα